كاش در دست يتيمان نان بود            يا كه  در   آينه ام    ايمان    بود

     كاش در پنجره ي چشم يتيم             قطره اي اشك ز شوق پنهان بود

    كاش او همدم تنهايي داشت             يا كه در باطن خود شادي داشت

      كاش مادر بود در بزم او                     خنده بر روي لبش جايي داشت

    مادرم بر روي دستان پدر                  جان دهد بي درد و رنج  و  دردسر

      با نگاهي از سر مهرو وفا                   چشم خواهر را كند از غصه تر

     مي روم بعد فراق زاري مكن            خواهرت را   خود   پرستاري بكن

  بس سفارش ميكنم بحر پدر              بيشتر   ا ز     او      نگهد اري بكن

    مادرم بعد از تو آيد بر سرم                 من كه نه   واي از دل اين خواهرم

  ناله ميزد بر سر سجاده ات                  اي خدا   بي مادرم   بي مادرم

آه!   هواي غم ديدار  تو                       داد به بادم به همين سادگي

غرق نگاه تو شدم زندگي                   رفت ز يادم به همين سادگي

هر چه بلا بر سرم آمد به بد                لب نگشادم به همين سادگي

با تو كه هستم به تو دل بستم و        اين همه شادم به همين سادگي

مي رسم از راه همين روزها              شب به مرادم به همين سادگي

اين دل - بي صاحب - خودرا به خود      باز نهادم    به    همين سادگي

مي روم از خود به خدا-مي رسي؟     جمعه به دادم به همين سادگي؟